آ تش معجر
شـهـر از سـيـاهـي غـمـزه زد
مـعجـر به حـالش نعره زد
آتـش بـه جـان مـن نشـسـت
دشــمـن بـه زهـرازهـره زد
جانم به قربانت علي از حين حيرانم علي
نـــور اَزل بر پـيـكـرت هر روز دست غم بزد
تاكي چنين باشدعيان اي مهدي صاحب زمان
تا كي مَهي در پشت ابر خور شيد زتو تقر يب زد
درمانده ايم وا مانده ايم از جان خود جا مانده ايم
مرگ علي زهرا حسين بـر قلب ما آتش چه زد!
كو مردمي مذهب پرست ؟ شيعه شدِ كز دست دست
مردم عزاداري كنيد خنجر زِ جان زهرا نشست
ايمــهــشــر روز عــيــان
اي مُـــقــســم دوزخ جـنـا ن
بـر پــاودسـتـي بــرنــو ا ز
آتــش بـه جـا نـم شد فقا ن
ايشـاه شاهان یاعلي
تاكي پذيري اين چنان
نا مر د مي كز مردمـي
هـرروزهستند يك عنان
مردم عزاداري كنيد خنجر زِ جان زهرا نشست
٭۩۞۩٭وحيد قرالي (فراق)٭۩۞۩٭