شرابم  ده که غمگینم         نصیبم ده که مسکینم

همیشه در رخت جـانـا        لب سرخ تو بـر چیـنم

به زلفت من پـریشانم       ز چشمانت جـفـا بـینم

دو ابروی کمان داری       اسـیـر آن دو ابـرویم

تو سروی و سرامانی         خـراب آن  سـرا مـانم

فراق ازدرد ننالدهی       نه عاشق بی حیا بیـنم

                            

                          تصنیفی از فراق